Wat een coachexamen me bijbracht

groep samen

3 september 2020, een spannende dag! Het praktijkexamen als sluitstuk van het eerste jaar coachopleiding bij HoGent. Met een goede twee maanden vertraging, je weet wel waarom.

Examenstresssss

Ongedurig trappelen, overdreven lachen, nog snel wat tips uitwisselen, een laatste keer naar het toilet… Nee, een groep volwassen studenten verschilt op enkele grijze haren na niet erg van een groep jongeren.

Elke coach kreeg een coachee toegewezen binnen de groep, de andere studenten volgden samen met twee docenten aandachtig het korte coachgesprek. Dit laatste als eufemisme voor examen.

Een spannende setting, zowel om als coachee mijn coachvraag met de hele groep te delen als om zelf als coach op te treden. De coachvraag van mijn coachee was me tot op het moment van het gesprek onbekend.

Een examen als leermoment

Wie gaat eerst? Zou ik? Nu al? Of nog even wachten? Ergens midden in de groep, dat leek me meest geschikt. En ja hoor, het is goed gegaan. Ik ben tevreden. Met veel ‘tops’ en een enkele ‘tip’ als bagage ging ik naar huis.

Mijn rugzakje werd verder gevuld door wat anderen in hun gesprekjes brachten. Uit het meevolgen van al die gesprekjes leerde ik:

  • dat elke coach zijn eigen stijl heeft, maar zich vooral aanpast aan de stijl van de coachee
  • dat het werken met methodieken mag maar niet moet
  • dat gehoord worden zoveel deugd doet
  • dat confronterende vragen je echt vooruit helpen
  • dat alles kan: luid of stil, snel of traag, ingetogen of vrolijk, zolang het op het juiste moment in de juiste setting zijn plaats krijgt
  • dat beelden soms meer zeggen dan woorden
  • dat emotie mag, met tranen verlaten gifstoffen je lichaam
  • dat appreciatie en tips krijgen van elkaar doet groeien

Zo beëindig ik het eerste, bewogen, coachjaar met een warm en blij gevoel. Op naar het tweede jaar!

Deze vind je wellicht ook leuk